Ging ik een keer mijn huis
uit, de natuur in,
plette ik gelijk een overstekende rups
onder mijn fietswiel. Het was
een fors
exemplaar, de helft van mijn
voet (zie foto),
maar wel dood dus, door mijn
schuld.
De dag erna knalde er een ree
tegen het rechter spatbord,
portier
hoe heet het, van mijn auto.
Beste deuk, bloed, maar van
de ree
geen spoor. Ik dacht: die
moet
nu toch wel ergens dood
liggen?
Of tenminste erge koppijn
hebben?
Misschien had die ree wel jongen,
wat een ellende, en dus geen vlinder ook,
en dan nog die kosten voor het
uitdeuken.
Dus nee, voor mij was het ook
geen feest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten