Je zag de grootste gedachten en
dromen in je hoofd
oplossen, pfoeffff,
voordat ze voeten hadden gekregen
Je zag in boeken, gedichten
en performances
van nu en van eeuwen terug, jaloersmakende talenten
Je zag jezelf met
doorgekraste teksten.
Je zag jezelf in gevecht met afmatting,
met drank
met succesjes van korte duur,
met fantasieën.
Je had inmiddels meer
verleden dan toekomst.
In een kapel bedacht je een strakke
tekst voor later.
Je wilde meer nalaten dan
waarmee je begon,
woorden, maar dan wel volgens jouw volgorde.
Soms ging dat je moeiteloos
af, was dat genoeg?
Het was al laat, je pen moest
neer, je zag een vlek.
Was het de nacht, inkt, de
wijn, of was het bloed?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten