Hoeveel sterren geef je

 Hoeveel sterren geef je de zonsverduistering?

Ik heb geen tv nodig, had hij gezegd

Hij had zijn vakantie aan zee doorgebracht,
Aan de boulevard zat hij elke middag
En keek naar de bootjes, de badgasten
Ik heb geen tv nodig, had hij gezegd
Hij vermaakte zich op zijn bankje
Met die zwemmers en die bootjes
Hij had dat uitzicht, geen tv nodig. 

 

Je zou een hele slechte vluchteling zijn geweest

Je zou een hele slechte vluchteling zijn geweest.
Je fietste in de regen en kon nergens schuilen.
Het bosje kale dode bomen, was je liever snel voorbij
(Ook al waren ze grafisch gezien, erg sterk)
De regen op je tent bezorgde je de zenuwen:
Hier had je toch niet voor geboekt en betaald?
De plassen in de modder irriteerden je,
Waarom verhardde men de boel hier niet vandaag?
Je selfinflating matrasje lag niet comfortabel
En hoezo was het ontbijt niet bij inbegrepen?
De douches vond je lauw, er lagen haren
In het putje en er waren geen haakjes
voor je kleren. En waarom was er
een wachtende voor je? En hoezo
moest je andermans luchtjes ruiken
op die wc in het rijtje? Plus geluiden
erbij? Je gasstel waaide uit in de wind.
Je windschermpje waaide om.
Je keek om je heen, er was geen hulp
Van vrienden of familie. Want vrienden
Of familie waren er niet, waren dood
Of op z’n best vermist. Je wist het.
En waarom was hier de benzine 6 cent duurder?
En geen wifi, gast. Wat was ook alweer
De code van de slagboom?
En kon ’s avonds na tienen dat lawaai
Van dat geschiet en zo niet stoppen?
Dit was toch geen doen zo?
Deze camping kreeg van jou
Een hele slechte rating.

  

Kunstroutes

De code was niet doorgegeven, of niet overgekomen,
Maar hoedanook: het hek ging niet open, ook niet na
herhaaldelijk proberen. De gasten die je zag waren
veel te dik, te slecht gekleed ook, zonder uitzondering.
Je kocht een brillenkoker, een vest en een beschuitblik,
En daarna verdiepte je je in ElifBatuman, toevallig.
En je besloot dat je bij thuiskomst ook een stukje
Zou schrijven over jou en de Russische  literatuur.
Over je kennismaking ermee, Tsjechov onder andere.
Maar ondertussen verscheen er een man in rok
gekleed op het terras. Niemand die er wat van zei.
Vandaag had je ook iemand zien fietsen, met een
wereldbol op zijn rug gebonden. Op het terras
waggelde de wesp die je uit je glas bier gevist had,
onvast over de grassprieten, Zelf was je wat confuus
vanwege de teksten in de catalogus. Je noteerde:
‘tremor is een folly die een geoglief is’. En: liminaliteiten,
Dichroisch, tektonique en fluviaal. Kortom

Je had een kunstroute bezocht, en een Folly route
gelopen. De gidsjes met de uitleg lagen voor je,
met hun teksten over dit en dat, en zus en zo,
maar hoor ‘ns, je had hier toch ook vakantie?
Wat een informatie, kijk, daar had je het al,
’s nachts hielden je dromen je wakker.

 

Het einde, of is het het begin van de Boekenmarkt?

 

Zomerhitje Moussa Caravella van New Cool Collective Big Band

 

En daar is tie ineens, zo hoort het ook natuurlijk: de zomerhit. Het liedje dat je vakantie gaat openen, begeleiden, de tune, de zwierige zomerkneiter, de zwoele zomerknaller. En dit jaar is het een song uit Nederland: New Cool Collective Big Band featuring de Afikaanse Thierno Koité met het nummer Moussa Caravelle. Met heerlijke zomerse toetertjes.
Alleen het nummer is uit 2017, dus al bijna 10 zomers oud.
Nou ja zeg.
Hoe kan het dat ik dit magistrale instrumentaaltje nu pas hoor?
Enfin, beter laat dan nooit: New Cool Collective Big Band featuring saxofonist Thierno Koité

Draadsculptuur in Venetië van Issa Samb gezien, nu thuis zelf aan aan de slag