Op de snelweg las je de
slogans
op de vrachtwagens
Because we car
las je, vond je wel
een goeie,
tot he point ook:
omdat we auto
precies
zo las je ze graag.
Totdat je beter keek en las:
Because we care
Komt uit zijn woorden (dichter voor halve dagen)
Op de snelweg las je de
slogans
op de vrachtwagens
Because we car
las je, vond je wel
een goeie,
tot he point ook:
omdat we auto
precies
zo las je ze graag.
Totdat je beter keek en las:
Because we care
In de nacht van zaterdag 15 op zondag 16 augustus 2026 werd de historische boekenmarkt in de Oekraïense hoofdstad Kyiv zwaar getroffen en grotendeels vernietigd bij een Russische raketaanval.
(Uh, literatuurkritiek mag wel een tikje minder lomp en bot, beste Russen.)
Wat een heerlijke recensie, mooi stuk en fijn artikel van Maria Kager over de legendarische verhalenbundel De Rode Ruiterij van Isaak Babel, vandaag, 21 augustus 2026, in NRC
We zijn weer in Watou geweest, en we zijn weer thuis. We hebben het kunstenfestival bezocht, De tent ligt nog in de gang maar de slaapzakken hangen al gewassen over de waslijn.
Watou en wij gaan al een hele tijd terug. De eerste kennismaking met dat West- Vlaamse grensdorp dateert uit 1998. En dat komt gewoon doordat ik toen in mijn ochtendkrant, Trouw, een recensie las over dat curieuze festival dat kunst en poëzie verbond. Ik zag een foto van een levensgroot houten kruis, fraai uitgelicht in een boerenschuur, maar het kruis was gebroken. En dat gaf een dramatisch effect aan die foto, aan die locatie. Ik moest daar heen, naar dat kunstwerk van Mariusz Kruk. Ik legde de krant neer, en besefte dat ik dat beeld zelf moest zien, in het echt moest zien. Dat gebroken kruis in die schuur. En dat gedicht erbij horen.
Dus wij hebben toen die zomer Watou bezocht. Het gebroken kruis in De Douviehoeve bekeken, toen had ik waarschijnlijk geschreven dat we er ons aan vergaapt hadden, want dat deden we, mysterieuze kunst in een zeer tot de verbeelding sprekende omgeving, een hoeve, net buiten het dorp.
Waar hebben allemaal overnacht sindsdien? Even uit mijn hoofd? Camping Bosjesveld in Westouter, Hotel Palace in Poperinge, Talbot House, Poperinge, Hotel Belvedere, Rodeberg, Hotel Het Wethuys Watou, camping De Nachtegaal, Camping Les Houblonnières, Boeschepe en hotel Amfora, Poperinge,The Little White House, in de Woestenhof, ’t Hoog Huys, Westouter, Vitsemolenhoeve, huisje de Cayenne, Capelaniehof, Dranouter, 't Hennekot in Sint Jan-ter-Biezen en vakantiewoning op de Baneberg.
Dus, routiniers qua bezoek kunnen we ons wel noemen. Toch was dit de eerste keer dat we een kunstwerk kochten. Of eigenlijk twee. We kochten twee poppen gemaakt door Michel Bonefaes, kunstenaar en bewoner, (in willekeurige volgorde) van De Lovie.
En die zitten dus nu samen, in al hun aandoenlijkheid bij ons thuis in de vensterbank. En we zijn erg blij met hun komst en aanwezigheid.
Ook al heb je van het leven
een mooie Santos
gekregen,
je moet wel zelf
de pedalen ronddraaien.
Hij had zijn vakantie aan zee
doorgebracht,
Aan de boulevard zat hij elke
middag
En keek naar de bootjes, de
badgasten
Ik heb geen tv nodig, had hij
gezegd
Hij vermaakte zich op zijn
bankje
Met die zwemmers en die
bootjes
Hij had dat uitzicht, geen tv
nodig.