De code was niet doorgegeven,
of niet overgekomen,
Maar hoedanook: het hek ging niet
open, ook niet na
herhaaldelijk proberen. De
gasten die je zag waren
veel te dik, te slecht
gekleed ook, zonder uitzondering.
Je kocht een brillenkoker,
een vest en een beschuitblik,
En daarna verdiepte je je in Elif
Batuman, toevallig.
En je besloot dat je bij
thuiskomst ook een stukje
Zou schrijven over jou en de
Russische literatuur.
Over je kennismaking ermee,
Tsjechov onder andere.
Maar ondertussen verscheen er
een man in rok
gekleed op het terras.
Niemand die er wat van zei.
Vandaag had je ook iemand
zien fietsen, met een
wereldbol op zijn rug gebonden.
Op het terras
waggelde de wesp die je uit je glas bier gevist had,
onvast over de grassprieten,
Zelf was je wat confuus
vanwege de teksten in de
catalogus. Je noteerde:
‘tremor is een folly die
een geoglief is’. En: liminaliteiten,
Dichroisch, tektonique en
fluviaal. Kortom
Je had een kunstroute bezocht,
en een Folly route
gelopen. De gidsjes met de
uitleg lagen voor je,
met hun teksten over dit en
dat, en zus en zo,
maar hoor ‘ns, je had hier
toch ook vakantie?
Wat een informatie, kijk, daar had je het al,
’s nachts hielden je dromen
je wakker.
