Pover en schamel

 

We hebben gisteren de Kunstwandelroute Kunst buiten Huis Bergh te ‘s-Heerenberg gelopen. Verleden jaar hebben we deze kunstroute ook bezocht, en misschien moet ik niet te snel oordelen, maar ik denk niet dat we een derde keer de kunst op dit landgoed gaan bekijken.

En datzelfde geldt dan ook voor het Rondje Kunst in Hummelo, dat we aansluitend liepen, net als verleden jaar, ook dit evenement zullen we niet meer opnemen in onze agenda.

En dat is eigenlijk wel jammer, want we besloten gisteren de dag wel met een erg goede maaltijd (ik had de eend) in De Gouden Karper. Ik zal dat restaurant, en dat terras wel gaan missen.

Om even met de goede dingen te beginnen: het was droog gisteren, voor een wandeling in het bos en dorp altijd prettig als het niet regent. En de schildpadden Kiki en haar maatje, lagen nog steeds in de zon aan de oever van de slotgracht van Huis Bergh. En wat waren er een boel bloemen te zien in het bos: Pinksterbloem, Paardenbloem, gele en witte Dovenetel en niet te vergeten de Bosanemoon.

En de wal die zich om het Huis Bergh heen buigt, is toch wel een van de meest schilderachtige dijkjes waar ik ooit overheen gelopen ben: gespleten bomen, holle bomen, kromgetrokken van geschiedenis.

Maar dan de kunst. Op de route in het park waren op 31 locaties kunstwerken te zien. En eigenlijk vond ik er maar twee of vooruit, drie de moeite waard.

En ik ga hier nu ook niet zeggen welke kunstwerken dat dan waren, dat vind dan weer zo sneu voor die andere 29 kunstenaars,

En het Rondje Kunst van Hummelo? Daar is het woord ‘pover’ precies op zijn plek. Men wil wat, dat is mooi natuurlijk, maar wat er aangeboden wordt, dat is wel erg schamel. 

Maar zoals gezegd, wat een heerlijke plek is De Gouden Karper. 

  

De beheerder van de fietsenstalling aan het Lamme van Dieseplein keek niet op

 

De beheerder van de fietsenstalling aan het Lamme van Dieseplein keek niet op toen ik met mijn fiets langs kwam. Toen ik later mijn fiets weer kwam ophalen, gaf hij nog steeds geen sjoege, geen groet, geen blik, niets. Hij had zijn blik naar beneden gericht: hij las. Ik groette wel, hij keek op, en ik vroeg wat hij las. Hij hield het boek omhoog. Ik kende dat boek, De grote zwaaier van Marten Heijs. Er stond een opdracht voorin. ‘Ja, ik ken dat boek’, zei ik, 'goed boek, wel vind ik de regelafstand wat groot. Maar wat schijft hij mooi hè?’

De beheerder had zijn blik alweer naar het boek gericht. Ik deed mijn fiets van het slot, dat ging zoals altijd gepaard met een harde metalen, zwiepende knal, maar de beheerder hoorde het niet, hij keek niet op.

 

Grote vlucht

Daar stond je dan, op de luchthaven, vertrektijd,
Gate zoveel, maar niet de A-pier, want die zou teveel
op de E-pier lijken, tenminste, alstie uitgesproken
zou worden. Er was wel meer gaande, en omdat
je hoofd toch omliep: de I en de J en de K en L gate
vond je hier ook nog niet, je hyperventileerde
net niet, maar ondanks je vakantie die in de lucht hing,
had je een angst voor alles, het leven,
de letters van het alfabet, je zekerheden,
je kende jezelf, die Boeing, Airbus daar, je toekomst,
alles dat een grote vlucht kon nemen,

De Donkere Kant van de Maan

  

And if the dam breaks open many years too soon
And if there is no room upon the hill
And if your head explodes with dark forbiddings too
I’ll see you on the dark side of the moon

Fagment uit Braindamage, kant twee, een-na-laatste nummer. 

Paasbrocante bezocht, Jezus gekocht

 

 

 

Een wat aandoelijk werkje, (17 centimeter hoog, tien euro, de naam van de maker ontbreekt), de spijkers zitten naast de handen en voeten, en Christus lijkt het zelf ook allemaal even niet te weten.

Pinguin radio world, voor de variatie

Als je een beetje vast zit in je dagelijkse, wekelijkse routine, ook qua muziek, en het is allemaal een beetje vlak om je heen, beetje grijs, weinig vrolijkheid te bekennen, en steeds begint alles om je heen met diezelfde vierkwartsmaat, en, bovendien, je kent de meeste nummers al die je hoort, been there, heard it, dan is het misschien een idee om af en toe ‘ns een middagje, of avondje te luisteren naar pinquinradio/world, om daar verrast te worden door muziek uit Japan, Afrika, Zuid - Amerika, Caraïben, Balkan, Baltisch of Iers – en dan vrolijk en opgefrist door nieuwe ritmes, door onbekende zang, de dag, of de nacht in te gaan.

Gehoord

 Gehoord:

‘Hij drinkt niet,
maar niet problematisch.'