De Donkere Kant van de Maan

  

And if the dam breaks open many years too soon
And if there is no room upon the hill
And if your head explodes with dark forbiddings too
I’ll see you on the dark side of the moon

Fagment uit Braindamage, kant twee, een-na-laatste nummer. 

Paasbrocante bezocht, Jezus gekocht

 

 

 

Een wat aandoelijk werkje, (17 centimeter hoog, tien euro, de naam van de maker ontbreekt), de spijkers zitten naast de handen en voeten, en Christus lijkt het zelf ook allemaal even niet te weten.

Pinguin radio world, voor de variatie

Als je een beetje vast zit in je dagelijkse, wekelijkse routine, ook qua muziek, en het is allemaal een beetje vlak om je heen, beetje grijs, weinig vrolijkheid te bekennen, en steeds begint alles om je heen met diezelfde vierkwartsmaat, en, bovendien, je kent de meeste nummers al die je hoort, been there, heard it, dan is het misschien een idee om af en toe ‘ns een middagje, of avondje te luisteren naar pinquinradio/world, om daar verrast te worden door muziek uit Japan, Afrika, Zuid - Amerika, Caraïben, Balkan, Baltisch of Iers – en dan vrolijk en opgefrist door nieuwe ritmes, door onbekende zang, de dag, of de nacht in te gaan.

Gehoord

 Gehoord:

‘Hij drinkt niet,
maar niet problematisch.'

 

Tuincentrum Osdorp verhuist

  

Je omschreef het toen zo Menno, ieder z’n eigen hel:
door de week  het werk, dat je inmiddels wel wist.
En dan zondag naar dat tuincentrum rijden, Osdorp
om daar met een winkelkar tussen de gieters,
de stenen tuinbeelden, de vazen die op urnen leken,
de kikkers, de flamingo’s en eenden van plastic,
de zakken grind, de regentonnen, de tuinafscheidingen,
bloempotten, barbecues, de zakjes zaad, de lampen,
lifestyle-artikelen, parasols en tuingereedschap,
naar de geraniums, de vaste planten en de heesters
te gaan, waarbij onderweg de lucht van de frituur,
vet de ramen van de kas bedroop, je zat hier precies
in het vacuüm tussen Kerstshow en Paasversiering.
Was het hier dat je zag dat er een plant bevoeld werd?
De troosteloosheid benam je als een warme damp
haast de adem in deze hof van heden, de tuinslang
wachtte opgerold aan de wand. De terugreis naar
huis wachtte, benevens morgen de werkweek, maar
eerst moest je langs de kassa, niets was gratis hier
in dit leven, een verhuizing loste niets op, volgend
jaar stond je met je kar op het nieuwe adres,
of anders had je, misschien, een rouwboeket op je buik.

 

Houdbaar tot 7 augustus 2018

 

Ik schudde vandaag een pak volkoren tarwebloem, biologisch, houdbaarheidsdatum 07-08-2018, oeps, leeg in de groenbak.

Spullen naar de kringloop

Het knaagt toch wel erg aan je zelfvertrouwen
En het is toch ook best wel wat confronterend
om in de kringloopwinkel, die waar je altijd kwam,
je spullen aan te treffen, die je drie maanden
geleden had gedoneerd: je fiets, Worldtraveller,
Waar waren jullie samen wel niet geweest,
de afgelopen decennia, berg op, grens over,
vliegtuig in, moesson getrotseerd, steenslag,
zandwegen, vlaktes, onbetrouwbare bruggetjes,
rivieren, ondergelopen wegen, bevroren vlaktes,
zinderende hitte, onbetrouwbare monteurs.
En daar hingen nog steeds je favoriete blouses,
(je zag gelijk het feest en festival erbij).
En daar, de boeken, de dikke Lucebert.
Het knaagde, waarom zag niemand de waarde?
Waarom ontfermde zich niemand zich hierover?
Waar had jij je aandacht op gericht? Of had je
toch een afslag gemist? Je wist, dit is de weg
van spullen als jij er niet meer bent, kringloop,
en als je pech hebt, de stort, vuur. Einde verhaal.