Kopje thee, flesje bier, sandwiches, per favore, dat is dan 72 euro, grazie

 

Performance van Melyn Chow in het Nederlands paviljoen, Biënnale Venetië

 

Help 

help yourself

Smile

Engage

Embrace 

Rage

Engage

Rage

Do it

do it

You are great

You do what you can

Take care

Enjoy

Play music

Paint landscapes

Paint flowers

Do it

Do it

 

 

Gedicht voorgelezen bij het Russisch paviljoen op de Biënnale van Venetië

 

Russen, scheer u weg, dit is niet jullie festival.
Schurken, schobbejakken, schorriemorrie,
scheer je weg, ga weg van hier, niemand
wil jullie hier, en neem die curator, ik heb
de antecedenten van die feeks gezien, OMG,
en die hele valse vertoning van haar ook mee terug,
Ga toch ‘ns weg, klootzak, had Johnny
van Doorn kunnen zeggen, Ga toch ‘ns weg,
Klootzak, over deze kwaadaardigheid
voortkomende uit dat schrikbewind.
Wat moet dat geziek van jullie hier,
flikker een eind op, naar je eigen land,
scheer je weg, bezoedel deze plek niet
met pr waar bloed aan kleeft, bezoedel
dit paviljoen niet met leugens en haat:
we weten hoe jullie zijn, ga weg, weg.
We spugen op je kunst, we willen jullie niet,
Niet hier, en ook niet in Oekraïne,
Ga ook daar weg, stop met dat gemoord.
Jullie zijn hier niet welkom.
Niet gewenst.
Was dat nog niet duidelijk ?
Probeer hier niet met kunst te shinen
Maar sluit de gordijnen, neem je boeltje
mee en vertrek: ga weg, ga weg, ga weg.

Leeflint

 

Had ik maar een lint in mijn leven,
dan wist ik waar ik was gebleven. 

Het is juni en ik verlang naar shoppen en de dood

Was ik vandaag even op dig, oftewel de-internet-gids, een literaire site, hij staat in mijn lijstje bookmarks, en ik klikte de bovenste, nieuwste bijdrage aan, van Anne Ballon. Ik kende haar niet, maar de eerste zin vond intrigerend, dus ik begon met lezen.

Nou heb ik ooit een blauwe maandag, of eigenlijk twee blauwe maandagen verbleven op een Pedagogische Academie, en daarvan is mij bijgebleven, dat als je een les geeft aan scholieren, dat het begin, de opening pakkend moet zijn.

En dat doet Anne Ballon perfect. Haar openingszin is erg compact, en bevat gelijk een tegenstelling die triggert: Het is juni en ik verlang naar shoppen en de dood.

Nou staat er in de verantwoording dat er in dit stuk meerdere zinnen staan die zijn overgenomen uit de dagboeken van Anaïs Nin. En boven het stuk wordt nog verwezen naar Virginia Woolf, dus ik dacht, wie komen die credits voor die puike beginzin toe, Anaïs Nin, Viginia Woolf of toch Anne Ballon zelf?

Vanwege dat ‘shoppen’ dacht ik wel gelijk dat het van Anne Ballon zou zijn, Virginia en  Anaïs deden daar nog niet aan in hun tijd, maar controle is altijd beter, nietwaar? Dus ik voerde dat zinnetje aan AI.

Dit kreeg ik als reactie:

Dat klinkt als een zware en emotionele uitspraak, en ik wil je laten weten dat ik dit serieus neem. Het lijkt erop dat je door een erg moeilijke periode gaat als je zulke intense gevoelens ervaart.

Als je merkt dat deze gedachten aan de dood (suïcidale gedachten) te zwaar worden, weet dan dat er mensen zijn die met je willen praten en je kunnen helpen. Je hoeft dit niet alleen te dragen.

Zoek alsjeblieft hulp:

• 113 Zelfmoordpreventie: Bel gratis 0800-0113 of chat via 113.nl. Ze zijn 24/7 bereikbaar en anoniem.
• Huisarts: Neem contact op met je huisarts voor een doorverwijzing naar professionele hulp.

Ik heb het maar weer snel weggeklikt, dit was niet wat ik zocht. Ik las het verhaal, tot de slotzin. Het verhaal wordt net zo intrigerend afgesloten als het begon.

Ik ben in het alledaagse, maar het alledaagse is slechts gering in mij.

 

Van de kelder in de drup

 

Twee weken geleden kocht ik bij een antiquariaat, dat zich daar al jaren bleek te bevinden, maar ik had het nooit opgemerkt, en hoe kan dat, ik heb een neus voor tweedehands boeken, het boek Kurt Schwitters. Het is een forse uitgave: 29x23x3 cm met een harde kaft. Het boek is in 1986 uitgegeven, ter gelegenheid van een Kurt Schwitters tentoonstelling in Hannover. Het boek is derhalve in het Duits. Maar dat was voor mij geen reden om het niet te kopen, twintig euro, want het ging mij toch vooral om de plaatjes.

Kurt Schwitters was Dada, Kurt Schwitters maakte collages, Kurt Schwitters maakte gedichten, Kurt Schwitters maakte Merzbau – en dat is dus allemaal in dit boek te zien. En dat vind ik waanzinnig interessant, daarom kocht ik het ook.

Maar, het boek had waarschijnlijk tussen 1986 en nu, voornamelijk in een kelder geleefd. Dus ik had nu een mooi boek voor me, opgeslagen op tafel, dat een verschrikkelijke muffe kelderlucht verspreidde. Zo was grasduinen door het leven en werk van Kurt Schwitters geen pretje.

Dus, wat deed ik? Ik zette het boek buiten, opengeslagen op de tuinbank, kon het lekker luchten. Ging ik ondertussen naar de winkel.

Maar. Ging het ondertussen regenen. Waarom had ik ook niet even op buienradar gekeken? Ik haastte me naar huis. Te laat. Ik pakte Kurt Schwitters op van de tuinbank, en hield hem scheef, het water stroomde eraf.

En dus staat het boek nu te drogen in de vensterbank, met z’n gegolfde, kromgetrokken bladzijdes. Nu nog kijken hoe we de boel nog enigszins kunnen redden. Enfin, die muffe kelderlucht is er nu wel uitgespoeld, hoop ik. Sorry Kurt.

Je boft dat Martin Parr niet in de buurt was

Je boft maar dat Martin Parr niet in de buurt was,
en overleden bovendien, want hij had jou meteen
in de gaten gehad als object om te fotograferen.
Had je jezelf vandaag al gezien in de spiegel?
En dacht je toen echt: dit kan wel? En heb je dat
ook nog aan je man of zus gevraagd: kan dit,
kan ik dit nog wel? Deze cropped top met ruches,
in beige ook nog? Want ja, je was zwanger geweest.
Je kind was nog geen jaar, en terug in vorm
was je eigenlijk ook nog niet. Eigenlijk helemaal
nog niet. Dus waarom die joggingbroek met elastiek
om je buik niet aangetrokken? En dan naar het terras,
met je man en kinderwagen. En dan die sigaret.
Maar die rookte je buiten het terras, op straat.
Martin Parr zou je hebben gefotografeerd met
de fietsenrekken erbij. Hij zou hebben geflitst,
van dichtbij, dat die rommel bij je voeten
er ook scherp op staat. En jij centraal, met sigaret,
en je kind met kinderwagen op de achtergrond –
en je toekomst voor je.