Nacht,
de apotheek heeft een automaat
Een
verlicht scherm, touchscreen, je mist
De
code op je telefoon, je verdwaalt
In
het menu, lag je keuze toch al vast?
Was
je hier niet al eerder of veel later?
De
pijn kent geen tijd, kent geen dag of nacht
Eeuwig
bevriest hier het bloed in je aderen
Je bleek een rimpel, er was geen Thuisbezorgd.
De Twintigers Thijs, Kas en Martijn, houden in hun podcast van deze week, één minuut stilte vanwege het overlijden van Cees Nooteboom.
En dan blijft het dus een minuut stil op de podcast.
En dan ben je zelf ook een minuut stil.
Sympathiek van deze podcast is de aankondiging: 'Welkom luisteraar'.
Dus niet 'luisteraars', meervoud, alsof we hier met een hele club rondom het Bose boxje zouden zitten te luisteren, maar persoonlijk: luisteraar.
(En de podcast van De Nieuwe Contrabas, staat vanwege omstandigheden, sterkte Erik, en gezondheid gewenst, even op pauze).
Gefeliciteerd Erik Harteveld, met de Drentse Culturele Prijs van 2026.
Erik Harteveld ken ik eigenlijk alleen van twee dingen: de dichtbundel De eeuwig zoemende vliegenstrip, uitgeverij Kleine Uil, 2008, en van een video waarin hij een oproep doet aan het Drents Archief, en dat is een gedicht dat te lezen is op bladzijde 28, 29, 30 en 31 van diezelfde bundel - en ik vind het geweldig, wat een gedicht: Oproep aan het Drents Archief.
(Wat best een prikkelend gedicht is als je samenwoont met iemand die werkzaam is in het archief, weliswaar niet het Drents, maar toch).
Hoeveel portretten kunnen er op de helm van een Oekraïense skeleton atleet? Twee en twintig.
Er was een relletje, er was opschudding, er was controverse op de Olympische Winterspelen in Milaan. De Oekraïense skeletonner (ja, dan suis je op je buik, hoofd naar voren, op een heel klein sleetje in een nauwsluitend pak, door een ijskanaal, naar de finish beneden, maar daar gaat het nu even niet over) Vladyslav Heraskevych, werd gediskwalificeerd voordat hij ook maar een meter gegleden had, en dat was vanwege zijn helm, de afbeeldingen van sporters op zijn helm. De afbeeldingen van Oekraiense atleten die omgekomen waren in de oorlog met Rusland, om precies te zijn. Hij wilde ze eren, dat ze toch nog een beetje aanwezig konden zijn op de Spelen. En sommige van die atleten waren vrienden van hem. De helm als eerbetoon.
Maar dat mocht niet. Dat was politiek. Daar was een helm niet voor bedoeld. Dus het was een keuze, of hij koos voor een andere helm, of hij werd gediskwalificeerd.
Maar Vladyslav wilde geen andere helm. En ging in beroep tegen het besluit van het IOC. Helaas oordeelde het bestuur negatief over de herdenkingshelm
Dit zijn de namen van de sporters die gedood zijn door de Russen in de oorlog, die afgebeeld, vervaardigd door kunstenares Iryna Prots, op de helm staan.
Volodymyr Androschuk
Karyna Bakhur
Karyna Diachenko
Maksym Halinichev
Pavlo Ishchenko
Victoria Ivashko
Oleksiy Khabarov
Ivan Kononenko
Mykyta Kozubenko
Daria Kurdel
Andriy Kutsenko
Mariya Lebid
Oleksiy Lohinov
Yevhen Malyshev
Alina Perehudova
Roman Polishchuk
Dmytro Sarpar
Taras Shpuk
Kateryna Troyan
Andriy Yaremenko
Fedir Yepifanov
Nazar Zui
Je moest laatst denken aan de
tijd dat je hommels telde,
voor je werk. Hommels tellen,
om en nabij dan,
want die beestjes zaten niet
stil, behalve dan als ze
in een bloem verdwenen. Je
noteerde ze allemaal,
daar, in de berm, voor de wetenschap.
Je ene collega
vertelde dat ze Amsterdam 'een
zussenstad' vond,
een stad waar je met je
zussen heen ging.
En je andere teller was een
Italiaan die,
speciaal voor een concert van
De Dijk
naar Nederland was gekomen.
En er was collega drie, die zei,
dat ze geen hobby’s of interesses
had,
in de zomer toen je hommels
telde.
De Amerikaans-Britse Olympische skiër Gus Kenworthy schreef zijn tekst in de sneeuw. (Netjes uitgevoerd, vooral de punt op de i moet een uitdaging zijn geweest).
