Een dagje in de stad waar je ooit gewoond hebt

Een dagje in de stad waar je ooit gewoond hebt,
drie hoog, in de buitenste buitenwijk, je was student,
sociale academie, maar echt je best deed je toen niet.
Je droomde dag, je week uit, je vluchtte in dit en dat,
je bond je niet, je deed maar wat, er was een meisje,
uit je klas, maar dat werd ook niks, wat had ze verwacht?

Je fiets kende alleen de route naar de super,
de school, de kroeg en disco op donderdag.
Wat wist je nou van de stad? De historie,
de architectuur, het stratenplan? Helemaal niets.
In het weekend ging je naar je ouders. 

Vandaag wist je beter. Je had een plattegrond,
een wandelroute. Wat had je veel gemist:
een Tuindorp van jewelste, zonder gelijke.
Daar ging je heen, maar eerst de lunch in
het eclectische Wapen van Hengelo,
waar je vandaag de enige gast was. 

In de industriebuurt liep je een straat in
waar een klasgenote woonde waarmee je
hebt gezoend, maar daarna werd het warrig
Haar huisnummer had je niet gelijk paraat. 

In de vintage hal kocht je een Afrikaans masker,
knal oranje, je werd er vrolijk van, en nu op naar,
dat Tuindorp, waar je je reserves helemaal liet varen,
wat een paradijsje was dit, behouden uit vroeger tijd. 

Waarom wist je dit adres toen niet? Maar waarschijnlijk
Had je het toen niet gewaardeerd. Voor alles is een tijd.
De harmonie, de pastorale, het landleven, de rust,
dat was toen niets voor jou, deze nette burgerstolp
waarin de tijd is stopgezet, maar affiches van FvD
zag je nergens voor de ramen, ook waren er geen
vuilcontainers in de voortuinen. De associatie met
The Truman Show, drong zich aan je op. 

De zwemvijver in het hart, omringd door acacia’s
of wat waren het, klassieke bomen, maakten het
plaatje af, je dacht, waar vind je zoiets nog?
Was het Zocher of Springer? Het was Springer.
Het was tijd voor koffie, dus hup, naar Hotel
 't Lansink, waar je wederom, de enige gast was.
De tekst in de wandeling loofde het plaveisel. 

Je wandelde het tuindorp uit, door afbraak,
nieuwbouw, de match was niet altijd gelukkig,
maar wat lag hier een machtig verleden,
hier was een gieterij, daar de brandweer,
de watertoren, de machines, maar nu
naar het centrum, waar Bombay Spice je wachtte,
en de trein huiswaarts, naar het heden,
 je bent, beetje laat, wel wakker weer.