Je boft dat Martin Parr niet in de buurt was

Je boft maar dat Martin Parr niet in de buurt was,
en overleden bovendien, want hij had jou meteen
in de gaten gehad als object om te fotograferen.
Had je jezelf vandaag al gezien in de spiegel?
En dacht je toen echt: dit kan wel? En heb je dat
ook nog aan je man of zus gevraagd: kan dit,
kan ik dit nog wel? Deze cropped top met ruches,
in beige ook nog? Want ja, je was zwanger geweest.
Je kind was nog geen jaar, en terug in vorm
was je eigenlijk ook nog niet. Eigenlijk helemaal
nog niet. Dus waarom die joggingbroek met elastiek
om je buik niet aangetrokken? En dan naar het terras,
met je man en kinderwagen. En dan die sigaret.
Maar die rookte je buiten het terras, op straat.
Martin Parr zou je hebben gefotografeerd met
de fietsenrekken erbij. Hij zou hebben geflitst,
van dichtbij, dat die rommel bij je voeten
er ook scherp op staat. En jij centraal, met sigaret,
en je kind met kinderwagen op de achtergrond –
en je toekomst voor je.