Shipbuilding - zoals verschenen op Sargasso

Shipbuilding 

Gedicht over Oekraïne zoals verschenen op Sargasso

Gedicht, plus foto, over Oekraine, zoals verschenen op Sargasso 

Oekraïne, hou vol, houd moed

Oekraïne, wat hebben ze met je gedaan?
Ze hebben je grenzen overschreden, je vlag vertrapt.
Ze hebben brand gesticht in je steden. Ze hebben je
kust beschoten, je steden ingenomen. Ze hebben
met hun tanks over jouw akkers gereden. Ze hebben
je mensen de schuilkelders ingejaagd. Ze hebben
je soldaten gedood. Ze hebben vluchtelingen
van je burgers gemaakt. Oekraïne, ze hebben
je beledigd, gekrenkt en beschimpt. Oekraïne,
ze hebben gespuugd op je grond en tegen je gelogen.
Oekraïne, ze hebben je bedrogen. Ze hebben je
land gestolen. Je bent geschonden.

Oekraïne, je hebt een vijand in je huis die overal
op schijt. In Kiev, Odessa, Lviv, Marioepol, Charkov,
Lutsk en Cherson, overal zijn de vuile afdrukken
van zijn klauwen. Oekraïne, je bent gewond, je bloedt,
je hebt pijn, je lijdt. Er wordt je een oorlog opgedrongen
door een dictator met waan die je land bezoedelt.
Er is geen stilte nu, er ontploffen mortieren, raketten.
De vijand kwam binnen, stichtte brand en bracht
de dood mee. Je verzet je, met hoop, met je hart,
met wanhoop en eensgezindheid. Ook als de nacht
valt en het donker wordt. En er nergens licht is.

Oekraïne, hou vol, houd moed.

Oekraïne

 

S.T.A.P.

Kijk, hier zie je ons de oefeningen doen.
De rek- en de strek.
De hakkebil, de hakkebil. De triplings.
Hier is het: vorm tweetallen.
Ah, ja, dat kon toen nog.
Dat contact.
Dan moest je zitten, en dan ruggelings inhaken.
En dan optillen en buigen.
En dan die temporondjes. De sprintjes.
Die interval, uitputtend.
Moordend.
En dan soms die horden.
Liep je het hele weekend krom van de spierpijn.
De trap op ging dan nog wel, de trap af, was een ramp.
En die vrijdagtraining ging altijd door. Ook als het regende.
Want je had ambitie. Want je wilde sneller worden.
Dus roffelden je schoenen over het rode tartan.
Hé, jouw naam staat ook, maar je was er niet.
Ja, maf dat ik er ook ingetagd ben hè.

 

Ingezonden (maar niet geplaatste) brief NRC

Geachte redactie,

Michel Krielaars opent zijn recensie van De Tovenaar van Colm Tóibín met: ‘Op het eerste gezicht is er geen saaier bestaan denkbaar dan dat van Thomas Mann.’ (NRC boeken 11.2.2022)

Vervolgens beschrijft hij hoe een dag van Mann eruit zag: Vroeg opstaan, dan vier uur werken aan een roman, essay of een lezing.  Na de warme middagmaaltijd ging de Tovenaar naar de stad voor een wandeling of winkelbezoek. ’s Avonds werd er gelezen of las hij zelf voor of ging men naar het theater of het concertgebouw.

Het saaie, routineuze bestaan van Thomas Mann speelde zich achtereenvolgens af in Lübeck, München, Küssnacht (Zwitserland), Princeton, Los Angeles en tot slot weer in Duitsland. En op de foto bij de recensie wordt Thomas Mann omringd door 14 bewonderaars van zijn werk. Saai.

Michiel van Hunenstijn

 

Doping?

Kamila Valieva, ik ken je. Je staat op dat reusachtig grote billboard,
20 verdiepingen hoog, tegen die flat in Moskou: ‘Kamilia, wij denken
aan je!’ Je staalt daar, op je kunstschaatsen. Je vertegenwoordigt
je land op de Olympische Spelen. Je bent vijftien jaar. En je bent,
verwikkeld in een dopingschandaal. Je was positief. Ondanks je rokje, je glitters, je handschoenen, en Trimedazidine: doping. Je werd geschorst.

De schorsing werd opgeheven. Je schaatste, je deed je kür. Je deed een bochtje achterwaarts, je nam een aanloop, je sprong omhoog, je zweefde, je draaide, je draaide, je draaide, je landde, je had je viervoudige sprong gedaan, en dat was historisch,  je sierlijkte weg, naar goud. Maar je krijgt geen medaille. Er is die druk op de schouders. En er zijn die tranen. En er zijn die afkortingen, die vormen obstakels: IOC, de ISU, ITA, WADA en de CAS. En de doping natuurlijk. Waar kwam die vandaan, uit de pillen van je opa? Of van de trainer? Je bent 15 jaar, je valt, en je bent nu al geschiedenis.