Roestig gedicht op Verlaagde Wellepad, Deventer

 

De nieuwe Amis is er

 

Als je dood bent in de NRC

Als je dood bent in de NRC, dan ben je vaak van adel.
Dan was je jonkheer, barones, gravin of  douairière.
Als je dood bent in de NRC,
dan vul je al gauw een pagina of twee.
Als je dood bent in de NRC, dan ben je met emeritaat,
was je professor, hoogleraar, rector of magistraat.
Als je dood bent in de NRC, dan heb je voor je naam
meestal een titel of soms wel twee.
Als je dood bent in de NRC, dan laat je
een hoge functie In het bedrijfsleven achter.
Als je dood bent in de NRC, dan word je herdacht
door je jaargroep waarvan je de Praeses was.
Als je dood bent in de NRC dan heb je een citaat
in het Latijn. Dan krijg je een regel van Vasalis
Achterberg of Nijhoff in je doodsbericht.
Als je dood bent in de NRC,
dan woonde je in Oegstgeest of Haarlem.
Als je dood bent in de NRC dan ben je geridderd,
dan heb je een orde, of in ieder geval een lintje.
Maar uiteindelijk ben je natuurlijk gewoon dood.

 

Overval bij boekhandel aan de Lange Bisschopstraat; dader op de vlucht met literatuur

Een boekhandel aan de Lange Bisschopstraat is vrijdagmiddag overvallen. De dader is op de vlucht met een buit van enkele boeken. De man liep rond 16.15 uur de cultuurtempel binnen en heeft het personeel bedreigd met een op een vulpen gelijkend voorwerp. Op dat moment waren er ook andere klanten in de winkel aanwezig.

De boekhandel en de directe omgeving is afgesloten voor onderzoek. De politie zoekt naar een man van ongeveer 30 jaar. Hij heeft, halflang donker haar en draagt een zwarte jas en een bril met zwart montuur. Mochten mensen hem zien, onderneem dan zelf geen actie, waarschuwt de politie. Je kunt immers niet voorzichtig genoeg zijn met literatuurliefhebbers. Voordat je het weet heb krijg je een sonnet in je smoel of heb je een ode te pakken.

Een persvoorlichter van de politie laat weten dat er ondertussen al iemand staande was gehouden, maar deze uiteindelijk niets met overval te maken had. Het bleek een loslopende dichter die, heel aanstellerig inderdaad, net wat u zegt, over straat ging met enkele bandjes onder zijn arm van Hölderlin, Rimbaud en Campert.

 

Tattoo

Het was de dag dat ik een tattoo liet zetten, op mijn bovenarm.
Je ziet ‘m niet. Ik heb zo’n baan waarin dat niet kan. De tattooman
kwam aan huis. Zijn shop was vanwege de lockdown gesloten.
Wat hij nu deed, dat mocht eigenlijk niet, mobiel op pad,
apparatuur mee. Maar hij had ook twee kinderen, dus wat
moest hij? Wat wilde ik? Een tekst toch? Drie, vier, vijf regels?
Inclusief spelfout? Contant betalen, niet klagen achteraf. Wel
ontsmetten vooraf. Infecties, allergie en ziektes daarmee moest
je niet bij hem aankomen. Hij werkte steriel. Wist ik alles zeker?
Gedane zaken.  Dus, vriend, wat is de tekst? Is het liefde
of is het pijn? Strak lettertje wel. Laat je nog een review achter?

Muziekjes via sargasso

The Stone Roses 

 

Amadou & Mariam 

 

Robert Wyatt 

COLUMN - Op zondag 14 oktober 2012 is Ben Hoogeboom overleden. Acht jaar geleden alweer. Ben heeft op Sargasso geschreven. En op nurks. En op zijn eigen sites. En, god, wat mis ik zijn stukjes. En vooral die over het dorp Dirkswoud waarvan hij de schepper was. Laatst, of eigenlijk was dat gisteren, heb ik zo’n beetje alles weer herlezen wat hij over dat fictieve Noord- Hollandse dorp had geschreven. Ben had ook werkelijk alles bedacht. Hij had het dorp een geschiedenis gegeven, kunstenaars, middenstanders, een stratenplan, bekende Dirkwoudenaars, een eigen courant – ach wat mis ik dat. En Ben was zo goed in de dialogen, hij was zo grappig, zo literair ook. Zijn stijl was zo puntgaaf. Als ik dan zo’n middag alles weer herlees over Dirkswoud, ook de comments dus onder die stukjes, uit 2011, uit 2012, dan kost het mij weer moeite om terug te keren naar de daagse werkelijkheid. Wat zou ik graag een adres hebben aan de Zuidervaart, in Dirkswoud.

Ik dacht aan Ben Hoogeboom en ik dacht aan Dirkswoud en toen kwam er dit:

Dirkswoud en corona

Nellie Daas bij de Noordervaart

De Glenn Gouldsteeg

Er was natuurlijk geen ontkomen aan, ook Dirkswoud heeft coronamaatregelen getroffen. In de Dirkswouderdenaer was daarvoor een hele pagina gereserveerd. De regels waren kraakhelder: langs de Noordervaart en langs de Zuidervaart was er nu eenrichtingsverkeer. En als de voetganger langs de Oostzij of de Zuidzij wilden wandelen, dan was een mondkapje verplicht. Nellie Daas, van de fourniturenzaak die haar naam draagt, had zich toegelegd op customized exemplaren. ‘Ik heb er inmiddels gemaakt met een tulp erop, 36 exemplaren voor Dirkswoud Gematigd Vooruit, eentje met een K-popband erop, een Rubiks-cube, en een mondkapje met de St. Clarakerk en twee mondkapjes met Peter Griffin en Brian, dat was het wel zo’n beetje. Ik heb in de Glenn Gould-steeg naast mijn fourniturenzaak ook een teststraat ingericht. Elke Dirkswoudenaar met milde klachten is daar welkom.’

Citroën berline

‘ik heb een tabakshandel gehad’

In het centrum van Dirkswoud, bij de Robert Ankerbrug, waar op vrijdag de kramen voor de ambulante handel staan, is het rustig. We zien een witte Citroën berline parkeren, de bestuurder, loopt naar de haringkraam.  ‘Ach meneer’, begint hij, ‘ik heb jarenlang een tabakshandel aan de Zuidervaart gehad, en mijn buurman was natuurgenezer, dus ik laveerde altijd tussen twee werelden, en ik ben zo kwiek als het spreekwoordelijke hoentje. Ja, afstand houden is goed, maar geen 5g is beter.’

De verliefdheid van de koning

Schaakclub Dirkswoud

De enige andere klant is heel toevallig de burgemeester van Dirkswoud, mevrouw Hagemeijer, CDA. ‘Ja, tuurlijk: vrijdag visdag, wat denkt u? En vanavond is er een voorlichtings-, ook al zou ik het liever een inspraakbijeenkomst willen noemen, in het achterzaaltje van café Amperzat over de coronamaatregelen. De Dirkswoudse schaakclub De verliefdheid van de koning die daar wekelijks bijeenkomt, zal voor een keer moeten uitwijken naar Hotel Tebberman aan de Oosterzij. Daar geeft de Russische grootmeester Sjalamov een clinic. Hij zal onder andere de Dirkswoudvariant van het Birminghamgambiet spelen. En ik heb ook wel een nieuwtje: vanavond zal er een corona-app die ontwikkeld is in Dirkswoud, door de zoon van Jaap Groentjes, oud-hoofdonderwijzer, 35 jaar, ongehuwd, worden geïntroduceerd, inclusief locatietracker. En als er een alarm gegeven wordt, klinkt er Bach.’

We doen wat we kunnen

In de Sint Clarakerk

Mevrouw Hagemeijer vervolgt: ’Er zijn tot nu toe nog geen coronagevallen geconstateerd in Dirkswoud, en dat is vreemd, we dachten echt, dat sinds we zijn opgemerkt door het internet, dat we zouden meedoen in de wereld. In de St. Clara kerk heeft de even godvrezende als godlasterende pastoor Engelbertus de Zeeuw, een ‘de jeugd bidt-tegen-corona-marathon’ georganiseerd. U ziet, we doen wat we kunnen.’

Kinderachtige onzin

De ruïne van de voormalige drukkerij

Bij het verlaten van Dirkswoud, langs de Noordervaart en dan bij de Sint Jurriënsmolen, daar waar die expat, de Vlaamse prozaïst Delhaye woont, rechtsaf, komt de passant langs het al jaren leegstaande pand van de Eerste Dirkswoudse Drukkerij. Genoemd naar het lettertype dat nog steeds gebruikt wordt in De Dirkswoudenaer: Georgia. Op de gevel heeft een graffiti-artiest in rode verf gespoten: alle andere beschikbare lettertypes zijn kinderachtige onzin. En als de passant haar oren een beetje gebruikt, hoort zij een basdreun, komend uit dat donkere pand.