Je las enkele gedichten van
wat jonge dichters.
Hun onderwerpen waren zwaar.
Je las over Stalin,
Oekraïne, Gaza, hongersnood,
wreedheid en
dat alles opraakt en dat iedereen
dood gaat.
Nou leeft een dichter natuurlijk
van vergeefsheid,
het leed van de wereld en verbroken
liefdes.
Maar
je gunde en wenste ze toch wat lichtheid:
liep er niet net nog een Downie met een medaille
door de straat die een liedje
zong? Nou dan.
Ik weet het niet, een zingende downie met een medaille zou mijn dag wel beter maken😄. Maar ik denk dat de niet-vrolijke dichtjongeren van alle tijden zijn, of zie ik dat verkeerd? Ik zit nu een docureeks over de Vietnam-oorlog te kijken en ik neem aan dat daar ook over gedweept werd? En Ginsberg was toch ook een beetje een dweperige dichtjongere, net als Patti Smith? Misschien moet je daar ook jong voor zijn en nog idealen hebben, niet oud en met een moestuin en een boekenkast. Maar ik weet het niet, n = 1.
BeantwoordenVerwijderen