Oppassen

In de zomer paste ik op het huis van vrienden.

Ze waren op vakantie. Ik keek uit over weilanden.

Verderop werd een schuur gesloopt. Het geluid van

metaal en steen dat in de containers werd gegooid.

In de verte de wiegende rij van masten, boten

in de wacht voor de brug, meeuwen in de lucht.

De avondvierdaagse kwam ook voorbij. Er klonk

gezang en daarna lag de straat bezaaid

met mandarijnenschillen. Er waren koeien die

hun tongen om  takken sloegen. ’s Ochtends waren

er konijnen en ’s avonds zwaluwen en vleermuizen.

’s Nachts waren er blote vrouwen op de televisie.

Tuin in de zomer

Er is die tuin, in het midden van de zomer. Daar op de achtergrond, is die kerk, veel te groot voor dit gehuchtje. De kerk was als filmdecor gebruikt, dat begreep je gelijk. Je zag de kerk, je zag de gieters op de begraafplaats ernaast. Je hoort in je hoofd een psalm. Je ziet de zwartgeklede stoet. Naast de tafel in de tuin is die hond die wacht tot die bal wordt weggegooid. Je maakt een schijnbeweging, je gooit, je gooit weer. Op die tafel een gestage fles wijn en een stapel boeken. Je hoort de buren ruzie maken: geef me godverdomme je pincode! Er wordt besloten de politie te bellen. Enfin, zij ging weg met de ambulance natuuren hij werd met de handboeien om afgevoerd. Dag buurman! De hele buurt liep uit. Waar was je gebleven? We prijzen ons geluk. Je nichtje holt met een fototoestel achter een vlinder aan.  Het is veel te heet om in de groentetuin hiernaast te werken. Toch gebeurt het, er wordt meloen geoogst. Het moet af vandaag, de rij moet van het land, denken we sterfelijk. Tegen de felle zon hebben we lappen om onze hoofden gewikkeld. We spoelen ons schoon aan de kraan. De avonden hier duren lang. Naast het terras zoemen de bijen. Het wordt laat. Er moet veel gezegd. Er is dan een schijnsel in de schemering, alles herhaalt zich vroeg of laat, toch zijn we verrast, je bent de vogels voor: het blijkt de zonsopgang.

Rolkoffertjes 1

Dit heb ik dan in mijn hoofd:

een tractor, onzichtbaar ver weg

en wij hier, net aan tafel, met een koor

van cicaden misschien wat schorre

blaasmuziek ergens in de lucht,

ergens, diep in de zomer.

Niet: rolkoffertjes, rolkoffertjes, rolkoffertjes.


(met dank aan Andriaan Jaeggi)

Zomer

Eén zonnebadnemende lijster maakt nog geen zomer,

maar als je in de tuin een bundel van Boris Ryzji leest,

en zo’n gevogelte op zo’n driekwart meter,
echt niet meer, ik zweer het je,

van je op het gras plaatsneemt,

vleugeltjes wijd uiteen gestrekt, snavel open,

oogjes zo half dicht, helemaal relaxed,
ook zonnebadend, maar dan zonder
een dichtbundel van Boris Ryzji,
geen boodschap hebbend aan jouw nabijheid,
dán wel.