Maaltijdkoerier

Fietste er ooit al een maaltijdbezorger in een gedicht?
Daar fietst er een. Zo’n jonge jongen, mager, hoodie,
met een bult op zijn rug, schouderbanden, helm,
gebogen over het stuur. Ik zie hem nu,
blikje Red Bull in z’n hand, op de hoek bij het plein,
leunend op zijn stuur, wachtend op berichten, op routes.
Wat verdient hij, vijf euro en tachtig cent,
of zeven euro en negentig cent? In de regen,
kijkend naar de algoritmes op de app,
fietsend in de schemering, en dan weer wachten
op de plaats tussen flexibiliteit en geen perspectief.
Laatst zag ik er een met een kinderzitje achterop.

 

In Dirkswoud daar wordt gekraakt

Een Dirskwoudje, zoals verschenen op sargaso 

Gierstraat, zondagochtend, Haarlem

Er stond een delivery-maaltijd voor de deur, bezorgd
maar onaangeroerd: twee  papieren zakken
wit, met hengels, met daaraan gehecht de bon.
Kapsalon, Hete Kip, Knoflooksaus, Andalouse,
saus en meer. Keuze uit: Kipgehakt, Rundergehakt
alle groenten, mais, olijven en meer. Ebi Tempura Roll,
8 stuks, Sashami van tonijn en zeebaars, 8 stuks, Rendang.
Extra vegetables, zoet-pikante saus, mosterd en meer.

Er stond een maaltijd in papieren zakken voor die deur
in de Gierstraat. De zakken waren ineengezakt,
de ochtendzon scheen er een morsig licht op.
Er stak een stempelkaart uit, iemand had betaald.
Iemand was dronken geweest, iemand was iets vergeten.
Iemand was brak. Er was aangebeld, maar niet opengedaan.
Er had een hond tegenaan gepiest, dat kon je zien.

 

Circulaire Poëzie

We moeten vol inzetten op verduurzaming, ook in de poëzie.
Het roer moet om voor een duurzamer poëzie.
Er moet focus komen op circulariteit.
Geen goedkope rozen meer maar duurzame metaforen:
Plastic rozen vergaan niet.
Geen kortstondige relaties, maar duurzaamheid.
Sowieso geen ivoren torens, ridders mogen wel te paard.
Er moet gezorgd voor biodiversiteit, er moet geen CO2 uitgestoot.
Er moet geen energie verspild, er moet geïsoleerd,
Ook in de sonnetten. Er is geen wegwerppoëzie meer.
Er wordt correct gedicht, geen grappen meer.
Wat rijmt er op ‘transitie’? Wat hoor ik: ‘ambitie’?
De fossiele poëzie zullen wij ter grave dragen,
en juichen bij de geboorte van de natuurinclusieve,
en de klimaatadaptie. De oude economie verklaren
we dood. We streven naar een emisievrije poëzie!
De poëzie moet groen, er moeten sustainable development
goals gekozen worden. Er moet gekozen voor milieuwinst.
De oude fossiel poëzie was ten dode opgeschreven,
uitgeschreven, op, verbrand. Echte poëzie
laat geen footprint na, echte poëzie is afbreekbaar.
Geschrapt materiaal kan en moet hergebruikt.
Echt, we moeten dichten aan een toekomstbestendige wereld,
aan de winst voor het klimaat. Dat we de opwarming
van de aarde tegengaan. Dat we de spiegel van de zee
niet verder laten stijgen. Dat we koersen op de zon,
dat we afval schoner achter laten. Dat we het water,
en het oppervlaktewater niet vervuilen met microplastics.
Dat we zuiver zullen zijn. Dat we innovatief zijn. Dat een gedicht
bijdraagt aan het ecosysteem. We moeten innoveren
met de artificiele intelligentie en machinelearning.
En hergebruik is juist goed. Dicht slimmer, schoner
en met oog op nieuwe toepassingen, denk aan de
lange termijnvisie, het duurzame businesmodel.

Dit worden de nieuwe wederopbouwjaren van de poëzie!

 

Into Nature, Weiteveen, Drenthe

 Into Nature, zoals verscheven op sargasso

Alzheimer

Ik ben bij mijn moeder op bezoek en we drinken thee.
De radio staat aan, en ik herken Een nummer van Elvis Presley.
‘Mam’, zeg ik, ‘dit is Elvis’.
Mijn moeder wijst met een mengeling van verbazing en verwarring
naar haar theekopje en zegt: ’wat, is dit Elvis?

Een dagje op het strand - zoals op sargasso

 Een dagje op het strand